#StandWithUkraine
#StandWithUkraine
"સોરઠ દેશ ન સંચર્યો, ન ચડયો ગઢ ગિરનાર; ન નાહ્યો દામો-રેવતી, અફળ ગયો અવતાર."
દુહો એ ગુજરાતી અને ડિંગળ સાહિત્યનો સૌથી નાનો પણ સૌથી શક્તિશાળી માત્રામેળ છંદ છે. સામાન્ય રીતે તે નો બનેલો હોય છે. પ્રથમ અને ત્રીજા ચરણમાં ૧૩ માત્રાઓ તથા બીજા અને ચોથા ચરણમાં ૧૧ માત્રાઓ હોય છે. "સોરઠ દેશ ન સંચર્યો
ગુજરાતી સંસ્કૃતિમાં દુહા અને છંદ માત્ર કવિતા નથી, પણ ગળાના સૂર અને લોકજીવનની ધબકાર છે. એ બે પંક્તિનો એવો કાવ્યપ્રકાર છે જે સૌરાષ્ટ્ર અને ગુજરાતની ધરતી પર વીરતા, પ્રેમ, ભક્તિ અને દુઃખની લાગણીઓને વાચા આપે છે. બીજી તરફ, છંદ (Chand) એ છંદશાસ્ત્રના નિયમો અનુસાર ગવાતી રચના છે, જે સામાન્ય રીતે માતાજીની સ્તુતિ (ગરબા), વીરરસ કે ભજનમાં ગવાય છે. ન ચડયો ગઢ ગિરનાર
ગુજરાતી સાહિત્ય અને લોક સંસ્કૃતિમાં નું સ્થાન અનન્ય છે. તે માત્ર પદ્ય રચના નથી, પરંતુ સૌરાષ્ટ્ર અને ગુજરાતની ધરતીનો ધબકાર છે. દુહા (Duha) એ ગુજરાતી ભાષાનું સૌથી લોકપ્રિય અને લઘુ સ્વરૂપ છે, જે પ્રેમ, વિરહ, શૌર્ય અને જીવનની ફિલસૂફીને માત્ર બે પંક્તિમાં કહી દેવાની ક્ષમતા ધરાવે છે. જ્યારે છંદ (Chhand) એ કાવ્યમાં લય, તાલ અને પ્રાસ લાવવા માટે વપરાતી રચના છે, જે ચારણ સંસ્કૃતિ સાથે ગાઢ રીતે જોડાયેલી છે. ન નાહ્યો દામો-રેવતી
ગુજરાતી થુહા પંડ એ ગુજરાતી ભાષા અને સંસ્કૃતિનો એક અભિન્ન ભાગ છે. ગુજરાતી લોકોની દૈનિક જીવનશૈલી, તેમના રિવાજો, અને પરંપરાઓ આ થુહા પંડમાં પ્રતિબિંબિત થાય છે.
ગુજરાતી સાહિત્યના કાવ્યશાસ્ત્રમાં (Duha) એક અત્યંત લોકપ્રિય અને પ્રાચીન છંદ છે. આ છંદનો ઉપયોગ મુખ્યત્વે શૃંગાર, વીર, કરુણ અને ભક્તિ રસના કાવ્યોમાં થાય છે. 'દુહો' શબ્દ સંસ્કૃતના 'द्विपदी' (બે પદ વાળી રચના) પરથી ઉતરી આવ્યો છે. તે હિન્દી, અવધી, બ્રજ અને ગુજરાતી સાહિત્યનો અભિન્ન ભાગ છે.